Filed under: Fashion | Tags: bergthor bjarnason, burberry, chloé, dior, jean paul gaultier, tíska, tískupistill, tískusýningar í París, tískuvika
Að vanda þegar almenningur er að byrja að huga að nýrri tísku og vonast eftir vori í lofti er tískuheimurinn þegar einni árstíð á undan. Kreppan sem á fyrrihluta síðasta árs virtist vera á undanhaldi tók sig upp á ný, í það minnsta í Evrópu, verri en nokkru sinni. Það var Því misjafnlega mikið púður lagt í tískusýningarnar á tískuvikunni í París þar sem vetrartískan 2012-13 var sýnd á dögunum.
Hvort sem skýringuna er að finna í kreppunni eða að við lifum á tímum Ipad, Iphone og stöðugrar nettengingar þá nota hönnuðir nú nýjar leiðir til að vekja á sér athygli. Því er auðvitað upplagt að sýna á netinu eins og var gert hjá Chloé þegar ódýrari línan, See by Chloé var kynnt. Stundvíslega, sem ekki gerist oft á tískusýninum hófst fjörið. Myndbandið í frjálsri niðurhalningu, hægt að stoppa og horfa aftur og aftur.
Burberrys hefur síðan 2009 sýnt beint á netinu frá sýningum sínum og bestu viðskiptavinunum gefst svo kostur á að panta strax eftir sýninguna og fá þannig glaðninginn á undan öðrum.
Valerio Mezzanotti tískuljósmyndari byrjaði á síðasta ári að setja myndir sínar frá tískusýningunum samstundis á síðuna NowFashion svo tískuáhugamenn geti fylgst með.
Fyrir utan þessar nýjungar er annars ekki hægt að segja að hjólið hafi verið fundið upp í París á tískuvikunni. Enn er beðið eftir að Dior ráði nýjan hönnuð eftir brottrekstur Gallianos fyrir ári og á hverri tískuviku er nýtt nafn í umræðunni. En Gróa á leiti virðist ekki hafa haft rétt fyrir sér en sem komið er því enn og aftur heyrist ekkert frá Dior. Nýjasta nafnið í umræðunni er Maxime Simoëns sem reyndar var að skrifa undir þriggja ára samning við Léonard. Hann er einn af þessum ungu efnilegu frönsku hönnuðum sem hafa komið fram undanfarin misseri. Sýning Dior sýndi greinilega að þar er þörf á nýju blóði fyrr en seinna og skýrir kannski hversu fáar stjörnur voru viðstaddar.
Anthony Vaccarello er nafn sem rétt er að muna eftir. Hann hefur á aðeins tveimur árum vakið verulega athygli og getur valið um toppfyrirsætur fyrir sýningar sínar. Sýningin var ferðalag sem hófst á klæðskeralegum sniðum og virðulegum dálítið herralegum klæðnaði eins og smóking. Svo mátti sjá hlýralausa kjóla líkt og fyrir sm-kvöld en sýningin endaði svo með glamúrlegum lurexefnum sem myndu hæfa vel hér á Frönsku Ríveríunni þar sem aldrei er nóg af glitrandi skrauti og gyltum lit.
Like this:
Filed under: Fashion | Tags: Anne Demeulemeester, Brussel og tíska, chloé, dries van noten, Martin Margiela, Nicolas Woit, paris, tíska, tískupistill, www.haleluja.be
Í hugum Frakka er París borg tískunnar. Ítalir vilja alls ekki vera minni spámenn en Frakkar (kannski með réttu) og segja það vera Mílanó. Sjálfsagt hafa svo aðrir enn aðra skoðun á því hvaða borg ber þennan titil með réttu. Hins vegar hef ég aldrei heyrt Belga halda þessu fram um Brussel. Sumir eru kannski hógværari en aðrir. Samt sem áður er Brussel áhugaverð og margt skemmtilegt að skoða þegar tískan er annars vegar og mikil uppsveifla í hönnun þar.
Belgíski skólinn svokallaði hefur verið þekktur og viðurkenndur í tískuheiminum um nokkuð langt skeið. Þá er átt við nokkra belgíska hönnuði sem komu frá Antwerpen og hófu feril sinn á svipuðum tíma. Þetta voru til dæmis Dris Van Noten, Anne Demeulemeester og
Martin Margiela svo nokkrir séu nefndir. Ef frá er talinn Martin Margiela sem seldi tískuhús sitt til Diesel fyrir nokkrum árum eru þau enn að og njóta bæði virðingar og vinsælda. Þessa hönnuði má að sjálfsögðu finna í Brussel þó þeir sýni á tískuvikum í París. Til dæmis í Antoine-Dansaertgötu í versluninni Stijl. Í sömu götu er að finna Nicolas Woit sem meðal annars hefur starfað í París hjá Chloé, Mugler og Issey Miyake en einbeitir sér nú að kjólahönnun í vintage stíl. Hann segist hafa fengið nóg af stressi og hraða Parísartískunnar og vissulega er Brussel ólíkt minni og afslappaðri borg. Aðalstöðvar Martins Margiela eru á Flandregötu og örstutt frá, í Léon-Lepage-götu, er “konsept-búð” sem heitir Mapp og selur mjög áhugaverðan fatnað, fylgihluti og hönnun frá heimafólki á tiltölulega góðu verði. Haleluja er einnig
ómissandi viðkomustaður þar sem eingöngu eru seld föt úr endurunnum efnum og er því afskaplega umhverfisvæn (kíkið á www.haleluja.be). Stutt frá er Johanne Riss til húsa sem hannar fáguð kvenföt en hún er frönsk þótt hún búi og hanni í Brussel.
Belgar sækja í sig veðrið hvað tískuna varðar og á næsta ári opnar tísku- og hönnunarmiðstöð í Brussel sem sýnir hversu mikil áhersla er nú lögð á þessa starfsemi. Líklegt er að mikilvægi greinarinnar verði enn meira.
Að auki er Brussel borg af þægilegri stærðargráðu og auðvelt að komast til hennar hvort sem er með flugi eða jafnvel með lest. Það tekur til dæmis einungis einn tíma og tuttugu og tvær mínútur að fara með Thalys frá París á Gare du Nord, fyrir þá sem eru á ferð og vilja taka smá útúrdúr. Svo eru almenningssamgöngur með besta móti í Brussel.
